Jul. 28, 2017 - جمعه ۶ مرداد ۱۳۹۶

 

عنوان مقاله: من‌یونایتد،‌ مسیری برای پیشرفت لوکاکو

نویسنده: مایکل کاکس

تاریخ: ۱۳۹۶/۰۴/۱۸

من‌یونایتد،‌ مسیری برای پیشرفت لوکاکو

این روزها از 9 کاذب در فوتبال بسیار زیاد استفاده می‏شود‏‌، اما از آنجایی که در لیگ برتر انگلیس کمتر تیمی از این سیستم استفاده می‎‌‎‎کند وظیفه بازی ترکیبی بیشتر روی دوش مهاجمان است.

بازیکنانی مانند سرخیو آگوئرو و الکسیس سانچس وقتی به انگلیس آمدند خودشان را شماره 9 نمی‎دانستند، اما تبدیل به مهاجم اصلی شدند و در گلزنی موفق هم هستند. برای رابین فان‌پرسی و کارلوس توس هم همین اتفاق افتاد. حتی هری کین هم که یک شماره 9 سنتی به حساب می‎آید 10 می‌پوشد.

و حالا روملو لوکاکو. در واقع او بازیکنی است که عقب‎تر بازی می‎کند‏‌، اما مدام پیشروی می‎کند و خودش را در موقعیت گلزنی قرار می‌‎دهد و دوباره عقب بازمی‎گردد. اما حرکاتش گاهی ناامید کننده است و به هیچ وجه برای بازی ترکیبی به اندازه توس و سانچس توانایی ندارد. هرچند که بین شماره‌9های سنتی او یکی از بهترین‌هاست. این هم همان چیزی است که باعث شده او برای منچستریونایتد بهترین باشد و مخصوصا برای ژوزه مورینیو.

در لیست بازیکنانی که در باشگاه‌‎های سطح بالا هستند و فصل گذشته بیشتر از 15 گل زدند تنها دو بازیکن با شماره 9های سنتی قابل مقایسه هستند که آن‌ها هم دیگو کاستا و زلاتان ایبراهیموویچ هستند. هردوی آن‎ها را هم سرمربی یونایتد به فوتبال جزیره آورده است. دلیلش این است که مورینیو برای بازی ترکیبی صبر خیلی کمی دارد و بازی مستقیم را بیشتر ترجیح می‎دهد و به همین دلیل است که مهاجمان سنتی مناسب او هستند.

البته این به این معنی نیست که لوکاکو قرار است یک مهاجم هدف باشد. البته بازیکنی با قد او و قدرت خوبی که دارد‏‌ می‏تواند در نبردهای منطقه‎ای باعث سنگینی کفه ترازو به سود تیمش شود. در واقع لوکاکو بیشتر از هر قسمتی در این زمینه‌ها توانایی دارد. او فصل گذشته 66 گل با ضربه سر زده  است و از این نظر فقط کریستین بنتکه و فرناندو یورنته بهتر از او بودند.

لوکاکو بیشتر از بین بازیکنان کانال می‎زند و به سرعت به سمت دروازه حریفان می‏رود‏‌، این دقیقا همان چیزی است که مورینیو می‎خواهد؛ تیمی که خوان ماتا و هنریک میخیتاریان را برای بازی‎سازی و فرستادن پاس‌های عمقی دارد به چنین مهاجمی هم نیاز دارد.

یونایتد تجارب مختلفی با مهاجم میانی‎های سنتی در طول سال‌های اخیر داشته است. اما فلسفه این باشگاه بازی کردن با سرعت بیشتر و به صورت مستقیم بوده است.

دوران مربی‎گری لوئیز فان‎گال یکی از معدود دوران‎‏هایی بود که در آن تیم بازی ترکیبی انجام می‎داد. اما با سیستم مستقیم بود که زلاتان توانست در یک فصل 28 گل بزند. فراموش نکنید که او بازیکن سرعتی هم نبود و نمی‏توانست مدافعان حریف را به عقب براند.

درباره سبک بازی لوکاکو باید به این نکته اشاره شود که او بیشتر اوقات نقشی مانند نقش مارکوس راشفورد دارد. بازیکن 19 ساله شماره 9 نیست از کانال‌ها نفوذ کند و از فاصله نزدیک کار را تمام کند. راشفورد اما انعطاف‌پذیرتر است و می‏تواند در هر دو طرف زمین هم کار کند؛‌ هرچند که به طور کل او بیشتر یک مهاجم میانی است و در این پست راحت‌تر است. حتی در خط حمله 3 نفره.

مورینیو به اندازه کافی باهوش هست که از مهاجمان مناسب در پست‎های درست بازی بگیرد. اما آیا جایی هست که راشفورد در آن بهتر از لوکاکو باشد؟ نه. این دو مهاجمانی با سبک و شباهت زیاد به هم هستند و به همین دلیل است که راشفورد باید تا حدودی نگران جایگاهش برای بازی‎های بزرگ باشد.

با این حال جدا از این که او برای سیستم مورینیو مناسب است، جذبش توسط یونایتد به دو دلیل تعجب داشت.

اول این که انتظار می‎رفت چلسی شرایط بهتری برای جذب مهاجم بلژیکی داشته باشد و حتی گفته می‏شود آنتونیو کونته عصبانی است که باشگاه نتوانسته بازیکنی که بیشتر از هم روی او تاکید داشته را برایش جذب کند. همچنین یونایتد با جذب لوکاکو هم خودش را تقویت کرد و هم رقیب مستقیم را تضعیف.

دوم این که بیشتر انتظار می‎رفت یونایتد آلوارو موراتا را به خدمت گیرد، کسی که مورینیو در رئال مادرید به او اعتقاد داشت. به نظر موراتا بازیکنی باهوش‌‎تر از لوکاکو هم بود،‌ اما او در بازی ترکیبی بهتر بود. در کل شاید کمی مهاجم بهتری از لوکاکو بود.

نکته اینجاست در شرایطی که موراتا باید در لیگ جدید تجربه کسب کند‏‌، زبان یاد بگیرد و هماهنگ شود، شاید لوکاکو گزینه کم‎ریسک‎تر بود. همچنین رکورد لوکاکو در جزیره فوق‎العاده بوده است. در 5 فصلی که در وست برومویچ و اورتون بوده به ترتیب 17، 15، 10، 18 و 5 گل زده است.

او چهارمین بازیکن لیگ جزیره است که قبل از سن 24 سالگی تعداد گل‌‎های زده‎اش در این لیگ را به عدد 80 رسانده است. نفرات قبل از او مایکل اون‏‌، وین رونی و رابی فاولر بوده‌‎اند.

آی اسپورت یکی از نقاط قوت لوکاکو را می‏توان اعتماد به نفس بالای او دانست. او بازیکنی با انگیزه است که به سختی تلاشش را می‎کند تا بهترین دنیا شود. خودش گفته 4 الگو دارد و به آن‌ها توجه زیادی می‌کند تا بازی خودش بهتر شود: روبرت لواندوفسکی، لوئیس سوارس، کریم بنزما و ادینسون کاوانی. در منچستریونایتد شرایط برای پیشرفت برای این بازیکن به خوبی فراهم است.